Tuesday, October 20, 2020

Βωμός 2.000 ετών με ελληνική γραφή βρέθηκε στα αρχαία Πάταρα, κοντά στην Αττάλεια

 


Βωμός 2.000 ετών με ελληνική γραφή βρέθηκε στα αρχαία Πάταρα, κοντά στην Αττάλεια

Οι αρχαιολόγοι είναι ενθουσιασμένοι από την ανακάλυψη ενός μαρμάρινου βωμού με σκαλιστή μορφή που απεικονίζει ένα κουλουριασμένο φίδι στα αρχαία Πάταρα της Λυκίας, κοντά στην Αττάλεια, το οποίο όπως φαίνεται φέρει αρχαιοελληνική γραφή.

Τα Πάταρα ήταν αρχαιότατη πόλη και λιμένας της Λυκίας, χτισμένη μεταξύ των εκβολών του ποταμού Ξάνθου και του όρμου Αντιφέλλου. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ιδρύθηκε από τον Ικάδιο. Ο Στράβων αναφέρει ότι πήρε το όνομά της από τον Πάταρο, γιο του Απόλλωνα και της Λυκίας, κόρης του Ξάθου. Κατά τον Εκαταίο εποικίστηκε από Κρήτες Δωριείς. Στην πόλη λατρευόταν ο Απόλλων ο Παταρεύς, και υπήρχε σπουδαίο μαντείο, ισάξιο αυτού των Δελφών.

Στα τουρκικά ΜΜΕ η είδηση παρουσιάστηκε, χωρίς ωστόσο να αναφέρεται πουθενά η αρχαιοελληνική γραφή, ή οτιδήποτε που να έχει να κάνει με την Αρχαία Ελλάδα.

Ο βωμός, που πιστεύεται ότι έχει ηλικία πάνω από 2.000 χρόνια, βρέθηκε κατά τη διάρκεια ανασκαφών που πραγματοποιήθηκαν σε μια περιοχή κοντά στα ρωμαϊκά λουτρά και τα τείχη.

Είναι διακοσμημένο με ανάγλυφο φιδιού που φαίνεται να τυλίγεται γύρω από την πέτρα.

Ο Μουσταφά Κοτσάκ, ακαδημαϊκός στο Τμήμα Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Αττάλειας και επίσης αντιπρόεδρος της ανασκαφικής ομάδας στα Πάταρα, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι η ανακάλυψη είναι η πρώτη του είδους της στον εν λόγω αρχαίο χώρο.

"Βρήκαμε ένα βωμό με ένα σχέδιο φιδιού, για πρώτη φορά στα Πάταρα. Παρόμοιες ανακαλύψεις έγιναν σε ορισμένες αρχαίες πόλεις, αλλά είναι η πρώτη φορά που μια τέτοια ανακάλυψη έχει γίνει στα Πάταρα. Αυτός ο βωμός απεικονίζει τις σχέσεις ανθρώπων στα Πάταρα με τον έξω κόσμο", είπε ο Κοτσάκ.

Ο Τούρκος αρχαιολόγος δήλωσε (και κατ' επέκταση τα τουρκικά ΜΜΕ αναπαρήγγαγαν), ότι οι κάτοικοι της περιοχής ήταν πολυθεϊστές στην αρχαιότητα και έκαναν προσφορές στο βωμό σε μια προσπάθεια να καθησυχάσουν τους θεούς του κάτω κόσμου, χωρίς καμία αναφορά σε ποιον θεό του Κάτω Κόσμου μπορεί να γίνονταν οι προσφορές, ή ποια γλώσσα πιθανώς να μιλούσαν οι κάτοικοι της περιοχής, εκείνη την εποχή. Επιπλέον, το μοτίβο του φιδιού στο βωμό θεωρείται ότι σχετίζεται με τους θεούς, ανέφερε ο Κοτσάκ.

Τα Πάταρα ήταν μια από τις 6 μεγαλύτερες πόλεις της Λυκίας, οι οποίες εξέλεγαν αντιπροσώπους, μαζί με άλλες 17 πόλεις, για το Συνέδριο της Διοικήσεως του ομοσπονδιακού Λυκιακού διοικητικού συστήματος, του οποίου ο ανώτατος άρχων ήταν ο Λυκιάρχης.

Τα Πάταρα καθώς και ολόκληρη την περιοχή της Λυκίας είχαν καταλάβει οι Πέρσες από τους οποίους και περιήλθε στον Μέγα Αλέξανδρο όπου και διόρισε διοικητή τον σπουδαίο ναύαρχό του Νέαρχο.

Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου τα Πάταρα περιήλθαν στον Αντίγονο και τον γιό του Δημήτριο, στη συνέχεια στους Πτολεμαίους εκ των οποίων ο Πτολεμαίος Β' ο Φιλάδελφος την ονόμασε Αρσινόη, προς τιμή της συζύγου του. Το 196 π.Χ. την κατέλαβε ο Φίλιππος Ε' της Μακεδονίας και επί Πομπηίου περιήλθε ουσιαστικά μαζί με όλη τη περιοχή στους Ρωμαίους, που όμως διατήρησαν την αυτοδιοίκησή τους μέχρι το 43 (μ.Χ.). Το 155 η πόλη που βρισκόταν τότε στη μεγαλύτερη ακμή της υπέστη μεγάλη καταστροφή από σεισμό.

Πέτρος Κράνιας

Πηγη

capital.gr

Friday, July 1, 2011

Αρχαία «μουσικά κύπελλα» δίνουν μαθήματα φυσικής

Αρχαία «μουσικά κύπελλα» δίνουν μαθήματα φυσικής
Από το μοναστήρι στο MIT



Οι βουδιστές μοναχοί τα χρησιμοποιούν εδώ και χιλιάδες χρόνια στην αρχή και το τέλος κάθε συνεδρίας διαλογισμού. Τώρα, τα μουσικά κύπελλα του Θιβέτ γίνονται επιστημονικό εργαλείο για τη μελέτη της φυσικής ρευστών στο MIT.

Κατασκευασμένα από κράμα χαλκού, τα θιβετιανά κύπελλα παράγουν έναν απόκοσμο ήχο όταν κανείς τρίψει το χείλος του ή το χτυπήσει μια μια δερμάτινη ματσόλα. Όταν μάλιστα είναι γεμάτα νερό, η επιφάνειά του γεμίζει ρυτιδώσεις και σταγονίδια που αναπηδούν από τις δονήσεις.


Οι ακουστικές ιδιότητες των κύπελλων και η συμπεριφορά του νερού που περιέχουν περιγράφεται τώρα σε μαθηματική μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Nonlinearity.

Η συμπεριφορά των κυμάτων στην επιφάνεια του νερού «είναι παράξενη με οποιοδήποτε στάνταρτ, ακόμα και σε ειδικούς της δυναμικής ρευστών όπως εμείς» σχολιάζει ο επικεφαλής της μελέτης στο BBC.

Η ομάδα του Δρ Τζον Μπους στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης εξέτασε τέσσερα μουσικά κύπελλα από τα Ιμαλάια που χρονολογούνται στον 5ο αιώνα. Οι ερευνητές βιντεοσκόπησαν σε υψηλή ταχύτητα τι συμβαίνει όταν ένα ηχείο προκαλεί συντονισμό στα κύπελλα, δηλαδή όταν τα δονεί με ήχους που έχουν συχνότητα ίδια με τη συχνότητα με την οποία τα κύπελλα δονούνται από μόνα τους (ιδιοσυχνότητα).

Σε αυτή τη συχνότητα, το χείλος του κύπελλου αρχίζει να ταλαντώνεται και να δημιουργεί στο νερό τα λεγόμενα κύματα Φαραντέι -κύματα που εμφανίζονται σε ένα ρευστό υλικό που δονείται μέσα σε έναν κλειστό χώρο.

Όσο όμως αυξάνεται η ένταση της δόνησης, τα κύματα από κανονικά αρχίζουν να γίνονται χαοτικά και στη συνέχεια συγκρούονται το ένα με το άλλο εκτινάσσοντας σταγονίδια.

Το εντυπωσιακό είναι ότι, σε συγκεκριμένους συνδυασμούς συχνότητας και έντασης, τα σταγονίδια αυτά δεν βυθίζονται πίσω στο νερό, αλλά αναπηδούν στην επιφάνειά τους σαν βόλοι πάνω σε μαρμάρινη επιφάνεια, καταλήγουν οι εερευνητές.

http://www.youtube.com/watch?v=oob8zENYt0g&feature=player_embedded

Wednesday, April 13, 2011

Στο φως άγαλμα της θεάς Νέμεσις

Στο φως άγαλμα της θεάς Νέμεσις
Ένα μαρμάρινο άγαλμα της θεάς Νέμεσις συμπεριλαμβάνεται στα σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα που ήρθαν στο φως από την αρχαιολογική σκαπάνη στη ρουμανική επαρχία Άλμπα Ιούλια, βορειοδυτικά του Βουκουρεστίου.

Στην ίδια περιοχή, πριν από δύο εβδομάδες, ανακαλύφθηκαν ένας μαρμάρινος αναθηματικός βωμός και μαρμάρινο ανάγλυφο, στοιχεία που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη ναού στην περιοχή.

Τα ευρήματα χρονολογούνται στα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ. ή στις αρχές του 3ου αιώνα π.Χ. και αποτελούν τη σημαντικότερη ανακάλυψη της τελευταίας δεκαετίας στην περιοχή της πόλης Apulum, οχυρωματικό κέντρο της ρωμαϊκής επαρχίας Δακίας.

Ο Κοσνταντίν Ινέλ, αναπληρωτής διευθυντής του Εθνικού Μουσείου της Άλμπα Ιούλια, παρουσιάζοντας σε εκπροσώπους των ΜΜΕ το άγαλμα που ανακαλύφθηκε στη διάρκεια των αρχαιολογικών ερευνών σε τοποθεσία ανάμεσα σε Ρωμαιοκαθολικό Καθεδρικό Ναό και Ορθόδοξο Ναό τόνισε ότι το εύρημα μαρτυρά ότι υπήρχε αρχαίος ναός στην περιοχή.

Το άγαλμα θα παρουσιαστεί σε μελλοντική έκθεση του μουσείου και ένα αντίγραφο θα τοποθετηθεί στο χώρο, όπου βρέθηκε το αυθεντικό. Στο Μουσείο της Άλμπα Ιούλια στεγάζεται η σημαντικότερη συλλογή αρχαιοτήτων της ρωμαϊκής περιόδου στη Ρουμανία.

Η πόλη Apulum ήταν ο μεγαλύτερος αστικός οικισμός στη Δακία και η έδρα της ρωμαϊκής λεγεώνας XIII Gemina, όπου ήταν εγκατεστημένοι περίπου 5.600 στρατιώτες.
Ένα μαρμάρινο άγαλμα της θεάς Νέμεσις συμπεριλαμβάνεται στα σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα που ήρθαν στο φως από την αρχαιολογική σκαπάνη στη ρουμανική επαρχία Άλμπα Ιούλια, βορειοδυτικά του Βουκουρεστίου.

Στην ίδια περιοχή, πριν από δύο εβδομάδες, ανακαλύφθηκαν ένας μαρμάρινος αναθηματικός βωμός και μαρμάρινο ανάγλυφο, στοιχεία που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη ναού στην περιοχή.

Τα ευρήματα χρονολογούνται στα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ. ή στις αρχές του 3ου αιώνα π.Χ. και αποτελούν τη σημαντικότερη ανακάλυψη της τελευταίας δεκαετίας στην περιοχή της πόλης Apulum, οχυρωματικό κέντρο της ρωμαϊκής επαρχίας Δακίας.

Ο Κοσνταντίν Ινέλ, αναπληρωτής διευθυντής του Εθνικού Μουσείου της Άλμπα Ιούλια, παρουσιάζοντας σε εκπροσώπους των ΜΜΕ το άγαλμα που ανακαλύφθηκε στη διάρκεια των αρχαιολογικών ερευνών σε τοποθεσία ανάμεσα σε Ρωμαιοκαθολικό Καθεδρικό Ναό και Ορθόδοξο Ναό τόνισε ότι το εύρημα μαρτυρά ότι υπήρχε αρχαίος ναός στην περιοχή.

Το άγαλμα θα παρουσιαστεί σε μελλοντική έκθεση του μουσείου και ένα αντίγραφο θα τοποθετηθεί στο χώρο, όπου βρέθηκε το αυθεντικό. Στο Μουσείο της Άλμπα Ιούλια στεγάζεται η σημαντικότερη συλλογή αρχαιοτήτων της ρωμαϊκής περιόδου στη Ρουμανία.

Η πόλη Apulum ήταν ο μεγαλύτερος αστικός οικισμός στη Δακία και η έδρα της ρωμαϊκής λεγεώνας XIII Gemina, όπου ήταν εγκατεστημένοι περίπου 5.600 στρατιώτες.

Monday, September 6, 2010

Μεσολιθικός καταυλισμός στην Άψαλο του Δήμου Αριδαίας

σπουδαιότητα του περάσματος στην ανατολική είσοδο της Αψάλου του Δήμου Αριδαίας, Νομού Πέλλας, αναδεικνύεται για μία ακόμη φορά μέσα από τα αρχαιολογικά δεδομένα. Έτσι, μετά τους δύο προϊστορικούς οικισμούς και τον ταφικό τύμβο Εποχής Χαλκού, που ανασκάφθηκαν το 1997 και 2000-2001 αντίστοιχα, έρχονται τώρα να προστεθούν και προγενέστερα της νεολιθικής περιόδου κατάλοιπα.

Πρόκειται για ευρήματα της Μεσολιθικής Εποχής (10.000-7.000 π.Χ.), εποχή κατά την οποία ο άνθρωπος ήταν ακόμη κυνηγός και τροφοσυλλέκτης και ζούσε σε εποχικούς καταυλισμούς, που βρίσκονταν κατά κανόνα κοντά σε ρέματα, ποτάμια ή λίμνες. Η Μεσολιθική συμπίπτει με το τέλος της γεωλογικής εποχής του Πλειστοκαίνου και τη μετάβαση στο Ολόκαινο, οπότε και το κλίμα γίνεται θερμότερο.

Το 2009, κατά τη διάρκεια έρευνας που διενεργήθηκε από αρχαιολόγους της ΙΖ΄ ΕΠΚΑ, εντοπίστηκε ένα στρώμα πάχους 40-60 εκ., από το οποίο περισυλλέχθηκε μεγάλος αριθμός λίθινων εργαλείων, όπως φολίδες από πυριτόλιθο, κρουστήρες και κροκάλες με αποτυπώματα επίκρουσης. Οι φολίδες, στις οποίες είναι εμφανή και ίχνη ανθρωπογενούς, δευτερεύουσας επεξεργασίας, χρησιμοποιούνταν ως ξέστρα ή οπείς αντίστοιχα. Εκτός από τα λίθινα εργαλεία βρέθηκαν και σχηματοποιημένες μάζες πηλού με άνθρακες στο εσωτερικό τους, που πιθανότατα προέρχονται από κάποιες πρόχειρες κατασκευές.

Η τυπολογία των λίθινων εργαλείων και η απουσία κεραμικής οδήγησε αμέσως στην υπόθεση της ύπαρξης εδώ ενός προ-νεολιθικού καταυλισμού, πριν δηλαδή ο άνθρωπος δημιουργήσει μόνιμους οικισμούς και περάσει στον παραγωγικό τρόπο ζωής. Η πρόβλεψη αυτή επιβεβαιώθηκε με τη χρονολόγηση ενός δείγματος άνθρακα, που πραγματοποιήθηκε στο Εργαστήριο Ραδιοχρονολόγησης του Τμήματος Φυσικής, του Πανεπιστημίου του Erlangen-Nrnberg. Το δείγμα χρονολογήθηκε στη Μεσολιθική Εποχή, ανάμεσα στο 7937 και 7480 π.Χ.

Με τα ευρήματα αυτά τεκμηριώνεται η αδιάκοπη κατοίκηση της Αψάλου από τη Μεσολιθική έως και την Εποχή Χαλκού. Αποδεικνύεται ότι πρόκειται για μία υπαίθρια θέση, που πρόσφερε ήδη από την 8η χιλιετία π.Χ. πολλές δυνατότητες τροφοσυλλογής, εξάσκησης κυνηγητικών και αλιευτικών δραστηριοτήτων και η οποία επιπροσθέτως ήταν προστατευμένη χάρη στο φυσικό ανάγλυφο.

Η επιστημονική σπουδαιότητα της ανακάλυψης μίας μεσολιθικής θέσης στην Αλμωπία και κατ' επέκταση στη Μακεδονία είναι ιδιαίτερα σημαντική, αφού έτσι προστίθεται ένα ακόμη στοιχείο, η αξιοποίηση του οποίου θα συμβάλει μελλοντικά στην απάντηση του ερωτήματος, που απασχολεί επί σειρά δεκαετιών τους ειδικούς της Προϊστορικής Αρχαιολογίας, της Ανθρωπολογίας, αλλά και άλλων επιστημών, κατά πόσο δηλαδή οι «φορείς» του νεολιθικού πολιτισμού, που έπεται του μεσολιθικού, ήταν αυτόχθονες που κατοικούσαν στον ελλαδικό χώρο και κατά τη Μεσολιθική Εποχή ή «άποικοι» που μετακινήθηκαν από την Εγγύς Ανατολή.

Monday, August 2, 2010

Αρχαιοελληνικό κρασί στη Γαλλία

Αρχαιοελληνικό κρασί στη Γαλλία
Του Θανάση Γκαβού

Το πάθος των Γάλλων για το κρασί οφείλεται πιθανότατα στους αρχαίους Έλληνες, σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ. Ποικιλίες διάσημων κρασιών, σύμφωνα με την έρευνα, δημιουργήθηκαν από απόγονους Ελλήνων εξερευνητών που εγκαταστάθηκαν στη σημερινή νότια Γαλλία πριν από περίπου 2.500 χρόνια.

Ο ελληνιστής επικεφαλής της έρευνας, καθηγητής Πωλ Κάρτλετζ δήλωσε ότι η μεγαλύτερη σύγχρονη βιομηχανία παραγωγής οίνου ίσως να μην είχε δημιουργηθεί ποτέ αν δεν υπήρχε μία «ομάδα πρωτοπόρων Ελλήνων εξερευνητών από το 600 π.Χ.». Η θεωρία του καθηγητή Κάρτλετζ αναιρεί την κυρίαρχη άποψη ότι οι Ρωμαίοι ήταν αυτοί που πρώτοι έφεραν τις γνώσεις της οινοποιίας στη Γαλλία.

Μέσα από ιστορικές μελέτες, ο καθηγητής του Κέιμπριτζ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Μασσαλία που ιδρύθηκε από Έλληνες ταξιδευτές και γρήγορα μετατράπηκε σε πολυσύχναστο εμπορικό κέντρο άρχισε να αξιοποιεί τις ποικιλίες αμπελιών από τη γειτονική κοιλάδα του Ρον. Το «εξωτικό ποτό» που έφτιαχναν οι Έλληνες από το χυμό σταφυλιών μεταφερόταν από την περιοχή σε πήλινους αμφορείς προς άλλες φυλές της δυτικής Ευρώπης.

Ως αποδείξεις που επιβεβαιώνουν τη θεωρία του ο καθηγητής Κάρτλετζ επικαλείται την ανάμιξη των Ελλήνων με τους προερχόμενους από την Λιγουρία της Ιταλίας μεταγενέστερους κατοίκους της Μασσαλίας, κάτι που όπως λέει δικαιολογεί γιατί αυτοί οι νέοι κάτοικοι πιστώνονται τη γνώση της οινοποιίας. Παράλληλα, επισημαίνει ότι οι Έλληνες άφησαν πίσω τους άφθονες αρχαιολογικές αποδείξεις της ενασχόλησής του με το εμπόριο κρασιού.

Η έρευνα του καθηγητή Κάρτλετζ αποτελεί τμήμα της προσπάθειάς του να ορίσει το γεωγραφικό χώρο δράσης των αρχαίων Ελλήνων. Ο ίδιος θεωρεί ότι η αρχαία Ελλάδα απλωνόταν από τη σημερινή Γεωργία έως την Ισπανία.

Thursday, March 11, 2010

ΙΣΡΑΗΛ

Βρέθηκε τείχος του Βασιλιά Σολομώντα
Βρέθηκε τείχος του Βασιλιά Σολομώντα
PATHFINDER
9 Μαρ., ανανέωση: 10 Μαρ.

Ένα αμυντικό τείχος 3.000, το οποίο πιθανότατα να χτίστηκε από τον Βασιλιά Σολομώντα, ανακαλύφθηκε στην Ιερουσαλήμ, σύμφωνα με μία Ισραηλινή αρχαιολόγο, που πραγματοποίησε την ανασκαφή.


Η ανακάλυψη φαίνεται να επιβεβαιώνει τις βιβλικές αναφορές για ένα πέρασμα.
Το τείχος του 10ου αι. π.Χ. έχει μήκος 70 μέτρα και ύψος γύρω στα 6 μέτρα. Βρίσκεται εκεί που κάποτε ήταν τα όρια της Ιερουσαλήμ -μεταξύ του Όρους του Ναού και της αρχαίας Πόλης του Δαυίδ, όπου σήμερα βρίσκεται μία σύγχρονη αραβική γειτονιά.

Το πλίνθινο τείχος αποτελεί τμήμα του αμυντικού συμπλέγματος, που περιλαμβάνει ένα θυρωρείο, ένα παρακείμενο κτήριο και ένα φυλάκιο, όπως υποστηρίζει η Eilat Mazar, επικεφαλής της ανασκαφής, που πραγματοποιήθηκε από το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ.

Με τα χρόνια, οι κατασκευές γκρεμίστηκαν μερικώς -τα υλικά τους χρησιμοποιήθηκαν σε μεταγενέστερες κατασκευές- και ό,τι απέμεινε, θάφτηκε κάτω από τα μπάζα.

Το Πρώτο Βιβλίο των Βασιλέων της Βίβλου -το οποίο θεωρείται ότι γράφτηκε αιώνες μετά την εν λόγω περίοδο- αναφέρει πως ο Σολόμωντας, ο βασιλιάς του Ισραήλ, έχτισε ένα αμυντικό τείχος στην Ιερουσαλήμ. Η νέα ανακάλυψη αποτελεί το πρώτο αρχαιολογικό αποδεικτικό στοιχείο αυτής της κατασκευής, σύμφωνα με τη Mazar.

Υπήρχε βιβλικό πέρασμα;

Αρχαία τεχνουργήματα, που βρέθηκαν εντός και τριγύρω από το σύμπλεγμα, έδειξαν πως προέρχονται από τον 10ο αι. π.Χ.

«Δεν υπήρχαν πολλοί βασιλιάδες τον 10ο αι. που θα έχτιζαν μία τέτοια κατασκευή και κυρίως όπως αυτές του Δαυίδ και του Σολομώντα,» υποστήριξε η ίδια.

Σύμφωνα με τη Βίβλο, ο Βασιλιάς Δαυίδ, από το μύθο του Δαυίδ και του Γολιάθ, ήταν ο πατέρας του Βασιλιά Σολομώντα, που λέγεται ότι έχτισε τον Πρώτο Ναό της Ιερουσαλήμ, στο Όρος του Ναού.

Τα κεραμικά, που βρέθηκαν κοντά στο τείχος, βοήθησαν στη χρονολόγησή του, καθώς το στυλ τους είναι κοινό με εκείνο του δεύτερου μισού του 10ου αι. π.Χ, δηλαδή της εποχής του Βασιλιά Σολομώντα, σύμφωνα με τη Mazar.


Τα ενός μέτρου ύψους πήλινα αποθηκευτικά δοχεία βρέθηκαν κοντά στο θυρωρείο και το ένα εξ αυτών έφερε μία εβραϊκή επιγραφή, που δήλωνε πως το περιεχόμενο ανήκε σε έναν υψηλόβαθμο αξιωματούχο.
Στο ίδιο σημείο εντοπίστηκαν ακόμα ειδώλια, τυπικά της Ιερουσαλήμ του 10ου αι. π.Χ. -συμπεριλαμβανομένων τετράποδων ζώων και μεγαλόστηθων γυναικών, που συμβόλιζαν τη γονιμότητα- καθώς και βάζα που έγραφαν επάνω «προς τον Βασιλιά» και διάφορα εβραϊκά ονόματα.

Τα τεχνουργήματα δίνουν στοιχεία για τη ζωή στους δρόμους της συγκεκριμένης περιοχής εκείνη την εποχή. Οι αρχαίοι Ιεροσολυμίτες συγκεντρώνονταν γύρω από την πύλη του τείχους για να πουλήσουν την πραμάτεια τους, να λάβουν μέρος σε συζητήσεις, να πραγματοποιήσουν θρησκευτικές τελετές και να προμηθευτούν νερό και τρόφιμα για τα μεγάλα ταξίδια τους εκτός πόλεως.

Πόσο αξιόπιστη είναι η Βίβλος;

Ο αρχαιολόγος του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ, Israel Finkelstein, που δεν συμμετείχε στην ανασκαφή, συμφωνεί πως είναι πιθανόν το τείχος να κατασκευάστηκε από τον Βασιλιά Σολομώντα.

Αλλά ο Finkelstein προειδοποίησε πως δεν θα πρέπει να στηριζόμαστε ιδιαίτερα στη Βίβλο για την ερμηνεία των ευρημάτων.

Σίγουρα, η γνώση των θρησκευτικών και ιστορικών κειμένων για οποιαδήποτε τοποθεσία είναι σημαντική, αλλά η χρησιμότητά τους ποικίλλει.

«Εξαρτάται από το κείμενο. Το κάθε ένα έχει τα δικά του χαρακτηριστικά και θα πρέπει να προσεγγίζεται διαφορετικά. Τίθενται ερωτήματα όπως, πότε γράφτηκαν -300 χρόνια μετά ή την εποχή των γεγονότων; Ποιος είναι ο στόχος και η ιδεολογία τους; Γιατί γράφτηκαν;

Από την πλευρά της, η Mazar πιστεύει πως είναι φυσικό για τους αρχαιολόγους, που κάνουν ανασκαφές στην Ιερή Γη, να συμβουλεύονται τα βιβλικά κείμενα και άλλα αρχαία έγγραφα.

«Δεν πιστεύω πως υπάρχει κάποιος αρχαιολόγος που θα έκανε ανασκαφή σε μία τοποθεσία για την οποία έχουν γραφτεί διάφορα κείμενα, χωρίς να γνωρίζει το περιεχόμενο αυτών των κειμένων,» πρόσθεσε ολοκληρώνοντας η ίδια.

Στο «φως» ειδωλολατρικός βωμός της ρωμαϊκής εποχής

ΑΙΓΥΠΤΟΣ

Βρήκαν κεφαλή 2,5 μέτρων του παππού του Τουταγχαμών
Στο «φως» γιγαντιαίο άγαλμα του θεού Θωθ

Αρχαία Τεχνολογία

Διεθνές αρχαίο ηλιακό ρολόι

Αναστήλωση Έρευνα

Χάι τεκ «όπλα» στην Ακρόπολη
Τους έθαβαν άρον - άρον

Sunday, December 9, 2007

Αρχαιολογικές Τοποθεσίες ανα Νομό στην Ελλάδα

ΕΒΡΟΣ
Ο Τύμβος της Μικρής Δοξιπάρας-Έβρος
Η Σπηλιά των Κυκλώπων
Το Κάστρο του Διδυμοτείχου
Το Ιερό των Καβείρων στη Σαμοθράκη
Ο Αρχαιολογικός χώρος της Μαρώνειας
Τα Μεγαλιθικά Μνημεία στη Ρούσσα

Νέες Αρχαιολογικές Ανακαλύψεις

ΘΡΑΚΗ
ΕΒΡΟΣ
Έβρος: Ανθρώπινοι σκελετοί του 4ου-5ου μ.Χ. αιώνα σε αυλή σπιτιού (16-04-2010\0
Στο "φως" η Αρχαία Ελίκη
ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΝΕΚΡΟΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΙΚΟΝΩΝ ΣΕ ΒΡΑΧΩΔΗ ΠΛΑΓΙΑ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ
ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΜΥΚΗΝΑΙΚΟΣ ΤΑΦΟΣ ΣΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ (05/03/2008)

ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΙΑΝΗ ΚΟΖΑΝΗΣ (07/03/2008)

ΤΟΝ ΙΠΟΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΕΝΤΟΠΙΣΑΝ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ (03/11/2008)

Θησαυρός εργαλείων της πρώιμης εποχής του Χαλκού βρέθηκε στη Ροδόπη

Στο «φως» αρχαία οδός στο Χαλάνδρι (01/02/2009)

Σπουδαία ευρήματα σε ανασκαφές στη Βουλγαρία (04/08/2009)

Στο «φως» οικισμός της Ελληνιστικής περιόδου (07/08/2009)


Βρήκαν αγγεία 3.000 ετών(01-10-2009)

ΑΙΓΑΙΟ
Ανακαλύφθηκαν νέοι αρχαϊκοί τοίχοι στη θέση Μάντρα Δεσποτικού στην Αντίπαρο
Η φετινή ανασκαφική περίοδος στη θέση Μάντρα Δεσποτικού στην Αντίπαρο όπου έχει αποκαλυφθεί ένα εκτεταμένο αρχαϊκό ιερό του Απόλλωνα διήρκησε από τις 25 Μαΐου 2010 ως και τις 25 Ιουνίου 2010. Κατά τη διάρκεια των εργασιών αποκαλύφθηκαν τρεις νέοι αρχαϊκοί τοίχοι οι οποίοι προσθέτουν νέα σημαντικά στοιχεία αναφορικά με την κάτοψη του Νότιου Συγκροτήματος και του λατρευτικού περιβόλου του ιερού.

Επιπλέον, η ανασκαφή στο «πηγάδι», το οποίο είχε αποκαλυφθεί το 2007 βορειοδυτικά της κτιριακής ενότητας Ι, απέδειξε ότι τελικά πρόκειται για δεξαμενή βάθους 3,40μ. με πυθμένα και τοιχώματα επενδεδυμένα με κονίαμα.

Επίσης, πραγματοποιήθηκε καθαρισμός των τοίχων των ύστερων κτισμάτων κατά τον οποίο εντοπίστηκαν και αποτοιχίστηκαν αρχιτεκτονικά μέλη, όπως τμήματα σπονδύλων, τμήμα επιστυλίου, τμήμα γείσου, όπως και τμήμα πώρινης τριγλύφου, στοιχείο που συνηγορεί στην ύπαρξη μιας πρωιμότερης οικοδομικής φάσης του ιερού. Τα μέλη αυτά μεταφέρθηκαν και ταξινομήθηκαν στον μη ανεσκαμμένο χώρο νοτίως της Νότιας Στοάς προκειμένου να προχωρήσει η μελέτη της αποκατάστασης και αναστήλωσης του λατρευτικού Κτιρίου Α. Πολύ σημαντικά επίσης ήταν και τα κινητά ευρήματα. Αποκαλύφθηκε εντοιχισμένο σε ύστερο τοίχο μαρμάρινο κεφάλι αρχαϊκού κούρου αρκετά διαβρωμένο, το οποίο έρχεται να προστεθεί στα τέσσερα ήδη αποκαλυφθέντα κεφάλια κούρων από το ιερό. Η ανακάλυψη των κεφαλιών αυτών είναι ιδιαίτερα σημαντική, αφού μέχρι πρότινος σωζόταν από το νησί της Πάρου μόνο ένας αρχαϊκός κούρος με το κεφάλι του, σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου.

Επίσης αποκαλύφθηκαν μαρμάρινο δάκτυλο χεριού αγάλματος φυσικού μεγέθους, ίσως του λατρευτικού, ακέραια σιδερένια αιχμή δόρατος, τρία χάλκινα νομίσματα και θραύσματα ερυθρόμορφου κρατήρα αττικού εργαστηρίου της εποχής του πλούσιου ρυθμού (δ' τέταρτο του 5ου αι. π.Χ.), η εύρεση του οποίου επιβεβαιώνει τη σχέση του ιερού με την Αττική.


ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Εντοπίστηκαν εργαστήρια λίθινων εργαλείων από την παλαιολιθική εποχή 40.000 ετών

Η Κλεταγόρη και ίχνη μυκηναϊκής κατοίκησης στη Μακεδονία

Μεγαλιθικά Μνημεία Ελλάδα, Βαλκάνια, Ευρώπη, Υφήλιος

ΜΕΓΑΛΙΘΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ

http://www.shee-eire.com/Sites&Monuments/Sitesmain.htm

http://www.goldenageproject.org.uk/186sivaite.html
http://www.goldenageproject.org.uk/earth.html

Ανασκαφές-Μελέτες

ΕΛΛΑΔΑ
Κοζάνη
Σπάνια ευρήματα στη βασιλική Νεκρόπολη, στη θέση Λειβάδια της Αιανής Κοζάνης.(09-03-2010)

Καστοριά
Οι ανασκαφές στο Δισπήλιο-Excavations at Dispilio
Έβρος
Ο ταφικός Τύμβος της Μικρής Δοξιπάρας-Ζώνης Excavations in the tomb of Doxipara Zoni
περισσότερα για τον τύμβο της Μικρής Δοξιπάρας
ΚΥΠΡΟΣ
Ανασκαφές και Αρχαιολογικοί Χώροι στην Κύπρο